Ołówek i kredka na papierze
Rysunkowe przedstawienie młodej kobiety ukazanej w ujęciu do pasa, niemal frontalnie, z głową lekko przechyloną i zwróconą w trzech czwartych. Modelka ma regularne, subtelnie idealizowane rysy twarzy oraz włosy rozdzielone przedziałkiem i ułożone w szeroki warkocz otaczający głowę. Ubrana jest w prostą suknię z krótkimi rękawami, podkreśloną pasem w talii. Partie twarzy i włosów opracowano dokładniej, natomiast strój oraz dolną część kompozycji pozostawiono w formie swobodnego szkicu. Po lewej stronie sylwetki wprowadzono delikatne kreskowanie budujące cień i wydobywające postać z niezdefiniowanego tła.
Ołówek i kredka na papierze. W prawym dolnym rogu widoczna odręczna sygnatura: „A. Grottger”. Na odwrocie ramy znajduje się napis „1866”. Data „1866” na rewersie oprawy może być datą wykonania pracy, sama data może wskazywać na to że przedstawiną osobą jest sama Wanda Monne, narzeczona Artura Grottgera. Nie zostało to jednak potwierdzone.
Praca oprawiona w rozbudowaną, ażurową ramę drewnianą, snycerską, pokrytą złoceniem oraz miejscowo ciemniejszą i czerwonawą polichromią. Oprawę ukształtowano w stylistyce neorokokowej: z asymetrycznym zwieńczeniem, motywami rocaille’ów, wolut, muszli i zwijających się liści. Nieregularny, falisty wykrój światła ramy został dostosowany do niewielkiego, pionowego formatu przedstawienia. Rama może pochodzić z około 1886 roku, zgodnie z zachowaną na odwrociu inskrypcją.
Artur Grottger był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli polskiego romantyzmu, malarzem, ilustratorem i przede wszystkim mistrzem rysunku. Pierwsze nauki artystyczne pobierał we Lwowie u Jana Maszkowskiego, następnie kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Wojciecha Korneliego Stattlera i Władysława Łuszczkiewicza. W latach 1854–1859 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, gdzie zetknął się z akademickim warsztatem rysunkowym oraz europejskim malarstwem historycznym.
Szczególne miejsce w jego dorobku zajmują cykle kartonów poświęcone polskim doświadczeniom historycznym i narodowym: „Warszawa I”, „Warszawa II”, „Polonia”, „Lithuania” oraz „Wojna”. Grottger posługiwał się wyrazistą, modelowaną światłocieniem kreską, łącząc akademicką precyzję z romantycznym nastrojem i psychologiczną charakterystyką postaci. Obok kompozycji patriotycznych wykonywał również portrety, sceny rodzajowe, studia figuralne i wizerunki kobiet, często zachowane w kameralnej technice rysunkowej.
W 1866 roku artysta poznał Wandę Monné, która została jego narzeczoną i jedną z najważniejszych osób ostatniego okresu jego życia. Postępująca gruźlica zmusiła go do wyjazdu na leczenie do Francji. Zmarł 13 grudnia 1867 roku w uzdrowisku Amélie-les-Bains w Pirenejach. Jego szczątki sprowadzono do Lwowa i pochowano na Cmentarzu Łyczakowskim.
Wymiary rysunku: 8 × 13,5 cm.
Wymiary ramy: 18 × 34 cm.
Stan zachowania: jak na zdjęciach.