Akwaforta, akwatinta, na velinowym, barwionym arkuszu papieru, 45 x 30 cm odcisk płyty, oprawiona w ramę o wymiarach 63 x 46 cm; edycja limitowana, ręcznie numerowana 92/99 oraz podpisana ołówkiem przez Autora.
Ernst Fuchs to wybitny przedstawiciel realizmu fantastycznego, którego sztuka, choć czasami kontrowersyjna i intensywna, cieszyła się dużą popularnością i uznaniem, szczególnie w drugiej połowie XX wieku, i do dziś ma swoje miejsce w historii sztuki w kręgach miłośników sztuki wizjonerskiej.
Był jednym ze współzałożycieli Wiedeńskiej Szkoły Realizmu Fantastycznego, ruchu (założonego w 1948 roku), który łączył precyzyjną technikę Starych Mistrzów z symboliką i fantastyczną, często psychodeliczną, tematyką.
W jego pracach dominowała tematyka religijna (szczególnie biblijna, np. tryptyk dla Rosenkranzkirche w Wiedniu), mitologiczna oraz silne dążenie do symbolizmu. Dzieła Fuchsa charakteryzowały się umiłowaniem koloru i czystej kreski. W późniejszej twórczości intensywność kolorów i ich zestawienia były tak śmiałe, że otrzymał przydomek „Feuerfuchs” (Ognisty Lis), a jego obrazy określano jako „halucynogenne”.
Inspirował się secesją (np. Gustavem Klimtem), ekspresjonizmem, awangardą, a także malarstwem klasycznym.
Fuchs był uznawany na świecie nie tylko jako malarz, ale i jako rzeźbiarz, scenograf (np. do oper Richarda Wagnera) oraz rytownik.
Jego twórczość została entuzjastycznie przyjęta przez młodzież artystyczną w Stanach Zjednoczonych, która obwołała go swoim guru. Osiągnął sławę i bogactwo. Charakterystyczny wygląd Fuchsa – bujna ruda broda i własnoręcznie ozdobione kepi – zapewniał mu dużą rozpoznawalność i nadawał wygląd proroka.
O trwałości jego popularności i dziedzictwa świadczy istnienie Muzeum Ernsta Fuchsa w Wiedniu, mieszczącego się w willi Ottona Wagnera, którą artysta sam odnowił i urządził. Fuchs współpracował także z cenionymi firmami, takimi jak Rosenthal (porcelana), co zwiększało zasięg jego sztuki poza tradycyjne galerie
