Łukasz Milak-Kalinowski, Bez tytułu 3, 2022

akryle na płycie, w ramie: 92 cm x 92 cm

Nasiona budzą się, wstają, pragną życia. Niewinne, zagubione płyną do światła. Ćwiczą ruchy, dłonie, stopy. Liczą palce – poznają świat. Czy wiedzą, co je czeka? Co spotkają poza matczynym łonem? Czy się odnajdą w nowym świecie, gdzie kierunki i drogi są już wytyczone i poukładane?
Trzeba się dostosować, szybko wejść w rutynę, prawa, ograniczenia i rozsądek… Rozsądek? Komu potrzebne są prawa? Najważniejsze, to płynąć do światła, albo nawet pobiec!
Wolę zanurzyć się i popłynąć, a może skoczyć!? Skoczyć na głębię. Zatopić się i znowu wypłynąć…
Kto pierwszy, ten lepszy? Ja! Ja! – słychać dookoła. Nie ty! – ciebie zniszczymy od razu. Ha, ha! Nigdy mnie nie dogonicie. Lepiej, wyżej, dalej, dłużej, mocniej! Pęd ku Słońcu mnie zbawi!
Piatos