Oryginalna odbitka fotograficzna z lat 30. XX w., przedstawiająca Fiodora Szalapina — wybitnego rosyjskiego śpiewaka. To portret artysty w starszym wieku, uchwycony z elegancją epoki. Fotografia opatrzona odręcznym autografem w cyrylicy. Podobne fotografie powstawały w limitowanych nakładach, by — już po odręcznym podpisie artysty — trafiać do jego wielbicieli— dziś stanowią rzadką pamiątkę z „złotej ery” sceny operowej.
Fiodor Iwanowicz Szalapin (1873-1938) - Jeden z największych śpiewaków w historii opery. Najsławniejszy bas pierwszej połowy XX w. Jego głos charakteryzował się ogromnym bogactwem barw i odcieni. Odznaczał się także wyjątkowo rozległą skalą, co pozwalało artyście śpiewać zarówno niskie partie basowe, jak i niektóre barytonowe. Przede wszystkim jednak Szalapin był artystą o niezwykle sugestywnej osobowości i genialnym wręcz talencie aktorskim. Obok roli Borysa Godunowa, w której stał się niedościgłym wzorem dla następców, do najświetniejszych jego kreacji należały role Mefista, Don Basilia, Iwana Groźnego w Pskowiance, Bertrama w Robercie Diable Meyerbeera oraz Holofernesa w Judycie Sierowa. Wiele rosyjskich oper dzięki niemu właśnie zyskało powodzenie i rozgłos w krajach zachodnich. W 1901 debiutem w La Scali w Mediolanie w głównej roli w Mefistofelesie Boita rozpoczął wielką międzynarodową karierę. W latach 1905–37 w niemal każdym sezonie gościł na scenie opery w Monte Carlo. W 1907 wystąpił po raz pierwszy w Metropolitan Opera House. Co ciekawe, nie wzbudził jednak entuzjazmu publiczności, nie przyzwyczajonej do jego stylu aktorskiego i muzycznych interpretacji, toteż dopiero w 1921 ponownie pojawił się na tej scenie. Po rewolucji październikowej objął w 1918 artystyczną dyrekcję Teatru Maryjskiego i został jako pierwszy uhonorowany tytułem Ludowego Artysty ZSRR. W 1922 wyjechał z kraju na stałe; w latach 1921–29 śpiewał w Metropolitan Opera House, triumfując w roli Borysa Godunowa. W 1935 odbył podróż dookoła świata, śpiewając m.in. w Chinach i Japonii. Wielokrotnie gościł w Warszawie: w filharmonii (1910, 1914, 1928-29, 1936) i Teatrze Wielkim (1930, 1936). (za Polska Biblioteka Muzyczna)
Rok wydania: ca. 1930
Format: 14 x 8,3 cm
Stan: drobne przetarcia na krawędziach, drobne zagniecenie prawego górnego rogu.



