Szymon Kobyliński (1927 Warszawa - 2002 Warszawa), "-Że też musiałem wdepcnąć w atrament!...", ilustracja satyryczna z teki "Shlmoch Horls Dedektyw", 1958

Biogram
Polski grafik, rysownik, karykaturzysta, satyryk, historyk, scenograf (głównie teatralny, ale także i filmowy), a także jeden z prekursorów polskiego komiksu. Urodził się w rodzinie malarskiej (syn Wiktora i Wandy Jasińskiej) i po części kontynuował te tradycje. Swój pierwszy rysunek prasowy opublikował już w 1936. Studiował grafikę na warszawskiej ASP oraz historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Był także eseistą i pisarzem oraz autorem programów telewizyjnych i radiowych. Popularyzował polską kulturę oraz historię. Był znawcą broni i barwy Wojska Polskiego, broni białej oraz zbroi, głównie z okresu I Rzeczypospolitej. Przewodniczył jury, które wybrało ostateczną wersję Orderu Uśmiechu, autorstwa 9-letniej Ewy Chrobak. 21 marca 1969 roku przyznano mu Order Uśmiechu, a odznaczenie i legitymację z numerem 16 odebrał 18 czerwca 1970 roku w Opolu z rąk Wandy Chotomskiej. Był następnie członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu. Zilustrował ok. 300 książek oraz wydał 20 własnych. Ilustrował najważniejsze dzieła literatury polskiej m.in. "Pana Tadeusza" czy Trylogię. Jest m.in. autorem portretów uzupełniających Poczet królów i książąt polskich Jana Matejki. Był autorem niemal legendarnego komiksu "Stary zegar" z 1957 roku oraz trzech zeszytów z serii "Przygody pancernych i psa Szarika" (1970-1971). Publikował również w czasopiśmie poswięconym komiksowi "Relax".